الف مثل اعدام…ب مثل بالاترین :اعدام به سبک بالاترین

یادم میاد چند وقت پیش بود یه موجی راه افتاد از طرف یه کمپین در محکومیت اعدام «کبری رحمانپپور»، یه زن که در شرایط غیر عادی به ناچار کنترل خود رواز دست میده و مادر شوهر خودشو میکشه. کبری محکوم به اعدام میشه و الان چند سالیه که در برزخ مرگ و زندگی به سر میبره. من همون موقع به وظیفه انسانی خودم هم از حرکت کمپین هم از لینک ارسالی در سایت بالاترین حمایت کردم. گذشت تا اینکه چند وقت پیش یک اتفاقی افتاد که منو یاد کبری رحمانپور انداخت. یه کاربر در شرایط غیر عادی کنترل خودشو از دست میده و به کاربر دیگه ناسزا میده. حکم صادر میشه. اخراج: اعدام در دنیای مجازی.

وقتی فکر میکردم دیدم اتفاق افتاده برا این دو نفر خیلی شبیه بهم دیگه اس. هر دو نفر در شرایط غیر عادی دست به این کار زدن.هر دو از کرده خودشون پشیمونن. طرف مقابل در هر دو قضیه رضایت نمیده و به ناچار قانون برای هر دو نفر باید اجرا بشه. قانونی که تقریبا موقع وضع، صحت سنجی نشده و در گذر زمان پوسیده و غیر منصفانه به نظر میرسه.در هر دو قضیه افراد وگروههای مختلف حساسیت به خرج داده و اکثریت خواستار عدم اجرای حکمند ولی طرف مقابل به اجرای قانون و پایبندی به آن اصرار میکنه. متاسفانه در هر دو مورد پیش اومده تغییر و تصیحیح قانون از طریق روال عادی زمانبر و در حال حاضر غیر ممکن به نظر میرسه.

سوال اینجاست چه میباد کرد در احقای حق محکومی که اسیر قانونی غیر منصفانه است؟ در جواب به سوال یاد شده باید  اشاره کنیم که اصل دمکراسی ایجاب میکند که حاکمان یک جامعه تابع رای مردم و مردم تابع قانون باشند. از این رو به عنوان اولین و موثرترین راه ، ابتدا حاکمان و دستگاه قانونگذاری و اجرایی قانون به طور مستقیم ناکارآمدی قانون یاد شده را به اطلاع عموم اعضای جامعه برسانند , و سپس دستور به اصلاح قانون از طریق همه پرسی دهند.این چیزیست که به علت اصولگرایی حاکمیت در مورد مسئله کبری سخت به نظر میرسه هرچند دستگاه قضایی ایران تحت فشار افکار عمومی بارها از اجرای حکم کبری رحمانپور سر باز زده  و اجرای حکم رو به تعویق انداخته .تفاوت اصلی در دو قضیه یاد شده اینجاست که  در بالاترین به علت قوی بودن نهاد دمکراسی  دستور به لغو حکم از سوی گردانندگان و بالایار ها    با توجه به نظرات ارایه شده توسط کاربران به راحتی میتواند اجرا گردد.در این صورت با لغو قانون توسط قانون گذاران و روسای بالاترین از یک سو کاربران خاطی مستوجب تخفیف مجازات میشوند و از سوی دیگر بر محبوبیت گرداندگان جامعه مجازی افزوده میشود. البته باید اذعان داشت که دستور به لغو و اصلاح قانون از سوی حاکمان هرگز به منزله نادیده گرفتن خطای صورت گرفته  و اعمال نکردن مجازاتهای خفیف تر نمیباشد بلکه ابزاریست برای اجرای عادلانه یک کیفر.

انتظار میرود که گرداندگان سایت بالاترین با لغو و جایگزینی قوانین روزآمد نمونه خوبی برای بهینه کردن یک قانون در گذر زمان باشند. بی شک احقاق حق یک محکوم در بالاترین» به عنوان مقیاس کوچکی از جامعه بزرگ ایرانی» زمینه را برای احقاق حق کبری و کبری ها فراهم آورده و الگوی مناسبی برای  جامعه باشد.

عشق

5 پاسخ to “الف مثل اعدام…ب مثل بالاترین :اعدام به سبک بالاترین”

  1. b3hzad Says:

    بالاترین بدون جوجو مثل قبل نیست

  2. سیروس Says:

    وای تینای عزیز
    مرسی از حمایتی که برای من از قبل داشتی
    و این پست وبلاگ رو به خاطر من نوشتی
    در ضمن وبلاگتم مبارک باشه
    و بازم ازت متشکرم
    بهزاد جان شما هم لطف داری رفیق

  3. اردشیر Says:

    کاملا با شما موافقم. من علاوه بر بالاترین در سایتهای مشابه انگلیسی زبان هم کم و بیش فعالیت می کنم و به نظر من این نگرش مسولان بالاترین همون دردیه که خیلی از ما ایرانی ها دچارشیم: احساس قیم مردم بودن!

    تو سایت هایی مثل دیگ هم مردم به هم بعضا فحش و ناسزا میدن، اما تقریبا هیچ وقت اونها رو اخراج نمیکنن و پستهای زننده هم معمولا فقظ وقتی که زیاد منفی میگیرن حذف میشن.

    به نظر من بعضی از بسیجی ها و لباس شخصی های بالاترین یاد گرفتن که با چرند نوشتن دیگران رو تحریک کنن که بهشون هر آنچه که لایقشونه بگن بعد فوری دست به کار میشن و راپورت میدن و …

    فرهنگ کامنت گذاری هم که تاسف باره! یک عده عوضی همش بلدن بیان بگن که «سلام، خوبی؟» «اسم لینکت رو عوض کن وگرنه منفی میدم» و … این بیچاره ها نمیدونن که این مسایل اصلا مهم نیست. فرض کن من یک لینک بزارم و عنوانش بد باشه. اگه کسی واقعا نمیتونه این رو تحمل کنه میتونه منفی بده!

    مساله آخری که آدم رو ناراحت میکنه تعداد زیاد لینکهای سکسی ای هست که میان صفحه اول! رسما نشان دهنده جامعه سرکوب جنسی شده ایرانه…

  4. اردشیر Says:

    کاملا با شما موافقم. من علاوه بر بالاترین در سایتهای مشابه انگلیسی زبان هم کم و بیش فعالیت می کنم و به نظر من این نگرش مسولان بالاترین همون دردیه که خیلی از ما ایرانی ها دچارشیم: احساس قیم مردم بودن!

    تو سایت هایی مثل دیگ هم مردم به هم بعضا فحش و ناسزا میدن، اما تقریبا هیچ وقت اونها رو اخراج نمیکنن و پستهای زننده هم معمولا فقظ وقتی که زیاد منفی میگیرن حذف میشن.

    به نظر من بعضی از بسیجی ها و لباس شخصی های بالاترین یاد گرفتن که با چرند نوشتن دیگران رو تحریک کنن که بهشون هر آنچه که لایقشونه بگن بعد فوری دست به کار میشن و راپورت میدن و …

    فرهنگ کامنت گذاری هم که تاسف باره! یک عده عوضی همش بلدن بیان بگن که «سلام، خوبی؟» «اسم لینکت رو عوض کن وگرنه منفی میدم» و … این بیچاره ها نمیدونن که این مسایل اصلا مهم نیست. فرض کن من یک لینک بزارم و عنوانش بد باشه. اگه کسی واقعا نمیتونه این رو تحمل کنه میتونه منفی بده!

    مساله آخری که آدم رو ناراحت میکنه تعداد زیاد لینکهای سکسی ای هست که میان صفحه اول! رسما نشان دهنده جامعه سرکوب جنسی شده ایرانه…

  5. فرهاد Says:

    وقتيكه كورسوى اميدى در ابتداى راه نيست، درجاى خويش ايستاده بمان
    كه در انتها همه به زانو نشسته اند.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: